A między Nami — granat

„Nie Ty. Nie ja. To, co wydarzyło się między Nami...”

Dwa kwiaty z muszli — jak dwoje ludzi, stojących naprzeciw siebie z własną historią, własnym światłem, własnym imieniem. Pomiędzy nimi — fasetowany granat, ciemny i nasycony, jak miłość, która nie rodzi się w jednym sercu, lecz dokładnie w tej wąskiej przestrzeni pomiędzy dwiema osobami. Nie jest ani Jego, ani Jej — jest Nasza.

Awenturyn i agat indyjski są tu tylko tłem — jak cisza przed intensywnością, której nie da się cofnąć. To kompozycja o namiętności, która nie pyta o porę ani o zgodę: pojawia się i zmienia bieg rzeczy, zostawiając po sobie ślad, do którego człowiek wraca myślą nawet wtedy, gdy czas próbuje to przygasić. Nie opowiada o spokoju, lecz o ogniu, który — raz zapalony — zapamiętuje się całym ciałem.